złota biżuteria
Najstarsze srebra były ekspozycyjnymi przedmiotami kupowanymi na pokaz, a zarazem jako lokata kapitału. Rachunki za nie składały się z dwóch mniej więcej równych części. Połowę stanowił koszt srebra, drugą połowę koszt wzoru, czyli koszt wykonania danego elementu.
Wynalezienie na początku XIX w. metody obróbki srebra na tokarce jeszcze bardziej obniżyło koszty masowej produkcji i w połączeniu z techniką wytłaczania i odlewania metodą wtryskową zrewolucjonizowało produkcję wyrobów ze srebra.
System ten zmienił się w początkach XVIII w. z chwilą pojawienia się wpływowej warstwy kupieckiej oraz młynów parowych, w których walcowano blachę. Oba te czynniki miały wpływ na wzrost liczby potencjalnych klientów i spadek kosztów produkcji.
Typy, rozmiary i formy pudełek na tytoń, tabakę, sole trzeźwiące i inne elementy są tak różnorodne, że kolekcjonowanie tego typu pojemników stało się odrębną dziedziną. Najczęściej są to przedmioty bardzo efektowne, a ponieważ są niewielkie, wielu zbieraczy może sobie pozwolić na ich zakup.
Pochodzą one głównie z okresu wiktoriańskiego i czasów późniejszych, kiedy koszty wytwarzania znacznie się obniżyły. Pojawiły się wówczas wzory figuralne np. oprawne w srebro dzbanki do wina, kałamarze, a nawet świeczniki przybierały formy różnych zwierząt, takich jak niedźwiedzie czy psy.
Wspaniałe przedmioty reprezentacyjne nadal kosztowały sporo, ale równocześnie pojawiło się wiele tańszych wyrobów użytkowych, dla tych zaś, których nie było stać na srebra, wyroby srebrzone.
kwiecień 30th, 2009 - Posted in Bez kategorii | |
Niestety, skomentowanie tego wpisu jest niemożliwe.
